Διαχωρίζουμε τ’ απορρίμματα:
• Απ’ εδώ, οι δεξιοί:
Της Ελεύθερης Ώρας, με το πρωτοσέλιδό της, για Εθνικούς Προδότες, που είναι οι Οικολόγοι.

• Απ’ εκεί, μπαίνουν οι «αριστεροί»:
Του Στάθη Σταυρόπουλου, του σκιτσογράφου της Ελευθεροτυπίας, για τις περίφημες απόψεις του, περί εθνικής μειοδοσίας του Τρεμόπουλου, για τους Πόντιους και το άγαλμα του Κεμάλ.

• Στην άλλη πλευρά, βάζουμε τους «λαϊκούς δεξιούς»:
Με τον Νικήτα Κακλαμάνη, που την πέφτει στους Οικολόγους γιατί είναι περιβαλλοντιστές μαϊμούδες, ενώ αυτός είναι sui generiς οικολόγος, με έργο κι όχι λόγια!

• Απέναντι τοποθετούμε τους αντικομφορμιστές κομουνιστές:
Η Αλέκα Παπαρήγα, ξέρει τα πάντα για τις προθέσεις των Οικολόγων και τους έβαλε τον καμουφλαρισμένο «φερετζέ» του συστήματος. Μιλάει για το δεκανίκι του καπιταλισμού, που είναι η οικολογική τους πολιτική.

• Στις υπόλοιπες θέσεις που απομένουν στον σκουπιδοντενεκέ, παίρνουν σειρά, το «Άρδην» του Καραμπελιά, το ΛΑΟΣ, ο Παπαθεμελής, το ΣΥΡΙΖΑ, ο Παπανικόλας , ο Βεργής κι όλοι οι άλλοι σαρδανάπαλοι επικριτές.

Εν ολίγοις, έτσι προχωράει η ανακύκλωση της μπουρδολογίας. Τίποτε δεν πάει χαμένο. Η κομποστοποίηση του φτυσίματος.
Όλοι έχουν καταλάβει τι εστί Οικολόγοι Πράσινοι. Έχουν ολοκληρωμένη άποψη, που αυτοί που είμαστε μέσα (στον εν λόγω πολιτικό σχηματισμό), δεν την έχουμε ακόμη αντιληφθεί. Μήπως είμαστε προδότες και δεν το έχουμε ψυλλιαστεί;
Δεν επιδιώκω να γίνω αυτόκλητος υποστηριχτής του Τρεμόπουλου και του Χρυσόγελου, που κατηγορούνται, υπογείως κι επιφανειακά, για διάφορα θέματα (που είτε έχουν άμεση σχέση ή δεν τους αφορά καθόλου).
Όμως, όσο πλησιάζουν οι εκλογές κι ακούγονται καλά μαντάτα για τους Οικολόγους Πράσινους, τόσο και μεγαλώνει η παραφιλολογία γι’ αυτούς. Αυτό φυσικά είναι ενδεικτικό της εκδικητικότητας και της μιζερομανίας, που έχουν οι ιδεολογικοί δικαστές κι εκτελεστές, κάθε προσπάθειας που θέλει δειλά δειλά, ανατέλλει.

Μπορεί ο καθένας να έχει τις απόψεις του και τις ενστάσεις του. Έχει την επιλογή της ψήφου ή της αποχής. Μπορεί να διαφωνεί εφ’ όλης της ύλης, η σε επί μέρους θέματα, με τους Οικολόγους Πράσινους. Όμως η λεγόμενη «κίτρινη διαφήμιση» εις βάρος τους, δεν έχει βάθος πεδίου όπως λέγεται επικοινωνιακά. Δηλαδή, κάπου ο κόσμος καταλαβαίνει, ότι αυτό γίνεται, γιατί ό,τι αναζητά την άνοδο, έρχεται από πίσω του η εντροπία (η ξεφτίλα της κοινωνίας) κι επιζητεί την ισοπέδωσή του. Την συκοφάντηση και την κοροϊδία του. Γι’ αυτό και πετάγονται τα οποιαδήποτε τούβλα. Γιατί αυτό που άκουσα για τον Τρεμόπουλο π.χ. μόνο ως κεραμίδα μπορεί να το δεχθείς: Ότι είναι πράκτορας και χρηματοδοτείται από την τουρκική κατασκοπεία! Ήμαρτον! Φτάσαμε στον πάτο. Έχει κι άλλο ποιο κάτω;
• Εκείνο που αντιλαμβάνομαι είναι: ότι η ιδεολογική συκοφάντηση, ξεκινάει από τη διαφορετική προσέγγιση, που έχουν κάποιοι με τον Τρεμόπουλο και τον Χρυσόγελο κι ίσως και με μερικούς ακόμη.
• Αυτό που αντιλαμβάνομαι είναι: ότι η πολιτική των Πρασίνων σε ευρωπαϊκό επίπεδο, σε πολλά θέματα δεν είναι ξεκάθαρη, έχει στιγματιστεί από ιδεολογική παρέκκλιση (σε σχέση με το παρελθόν).
• Εκείνο που καταλαβαίνω, ότι μέσα στον χώρο των Οικολόγων Πρασίνων, υπάρχουν διαφορετικές προσεγγίσεις για διάφορα θέματα. Αυτή η συνεννόηση αργεί και αφήνει κενά ενημέρωσης και θέσεων.
• Εκείνο που αντιλαμβάνομαι είναι: ότι στην χώρα μας, εξ αιτίας της έλλειψης μηχανισμών ελέγχου, τα οικονομικά των ΜΚΟ, ο τρόπος χρηματοδότησής τους, βρίσκονται σε καθεστώς ημιδιαφανές. Αυτό δεν σημαίνει όμως και κατ’ ανάγκη απατεωνιά. Δηλαδή να συγκρίνεται το Βατοπέδιο κι ο Παυλίδης με την «Αντιγόνη»!

Όμως, πέρα απ’ όλα αυτά, η προσωπική διαδρομή κάποιων εκ των Οικολόγων, δεν σημαίνει ότι συλλήβδην, χαρακτηρίζει όλους τους ενεργούς πολίτες, που έχουν ενταχθεί στους Οικολόγους Πράσινους.
Το κόμμα αυτό δεν είναι του Τρεμόπουλου και του Χρυσόγελου. Είναι όλων μας! Το «μαγαζί» είναι εξ αδιαιρέτου και όλες οι άλλες προσωπικές κατηγορίες, δεν με αφορούν. Δεν θέλω να σέρνω βάρδια άλλων!
Η ηρωοποίηση και η δαιμονοποίηση, των εν λόγω προσώπων, δεν βοηθούν στην διάχυση των ιδεολογικών απόψεων, που εξελίσσονται εντός του χώρου. Η αντιπαράθεση σκοντάφτει στο προσωπικό επίπεδο.

• Χρέος μου είναι, να υποστηρίξω τον χώρο από την συκοφαντία.
• Χρέος μου είναι, να διαφωνήσω, όπου δεν συμφωνώ.
• Χρέος μου είναι, να υποστηρίξω μια διαφορετική άποψη.
• Όμως πάνω απ’ όλα, χρέος μου είναι, ως παλιός του χώρου, να δείξω στους νεότερους συνοδοιπόρους, ότι η κοινωνία αλλάζει με αγώνες, με αντιπαραθέσεις, με προτάσεις κι όχι με ξεκατίνιασμα.
Και μια ερώτηση προς όλους αυτούς τους υπερπατριώτες, που κατηγορούν τους Οικολόγους για ενδοτισμό.
• Ξέρουμε, ότι στην FYROM, αναπτύσσεται ένας εθνικισμός του χειρίστου είδους.
• Ξέρουμε, ότι η Τουρκία είναι ένα κράτος, που δεν έχει δημοκρατική προσαρμοστικότητα, προς τους πολίτες της και προς τους γείτονες.
• Ξέρουμε, ότι στην Κύπρο, η υπόθεση της επανασύνδεσης του πρώην ενιαίου κράτους, δεν διεξάγεται με τους καλύτερους όρους.
Απέναντι, σ’ όλα αυτά τα δεδομένα, η πρόταση του Καραμπελιά και του κάθε άλλου πικραμένου, ποια είναι;
Γιατί παρακολουθώντας τη συζήτηση, που έγινε εχθές στην Αθήνα, από αντιφρονούντες των Οικολόγων Πρασίνων, δεν κατάλαβα το δια ταύτα:

• Τελικά, θα πάμε μέχρι την Αγιά Σοφιά ένστολοι νικητές;
• Θα ξαναζωντανέψει ο Μαρμαρωμένος Βασιλιάς; Θα κάνουμε την Κύπρο δικιά μας, με ένα γενναίο ντου.
• Με τους «Σκοπιανούς» θα λογαριαστούμε για τα καλά, με τα όπλα;
Γιατί από τα μισόλογα που ακούστηκαν, δεν έβγαλα συμπέρασμα. Μόνο κατηγορίες άκουγα.
Όμως όχι προτάσεις. Πείτε κι εσείς ένα όνομα να ξεμπερδεύουμε; Αυτό είναι το μόνο πρόβλημα ή υπάρχει κάτι βαθύτερο και δεν το έχετε πιάσει ακόμα; Γιατί, απ’ ότι καταλαβαίνω, το πρόβλημα με τους βόρειους γείτονες μας, είναι θέμα πολιτικής κουλτούρας. Που οι ελληναράδες και οι σκοπιαναράδες, το κρατάνε σε χουλιγκανικά επίπεδα, για να μην βρεθεί μια λογική προσέγγιση.

Ακόμα κι ο …πολύς Σταύρος Λυγερός, ο βαλκανολόγος και τουρκολόγος, έκανε μια διάλεξη, για να μάθω, ότι το μεγάλο πρόβλημα με την Τουρκία προκύπτει (σχετικά με την ένταξή της), γιατί η Ε.Ε. δεν έχει αποφασίσει, μέχρι που φτάνουν τα όριά της.
Δηλαδή η Τουρκία, είναι σαν τα οικόπεδα εκτός σχεδίου; Που κάποτε θα ενσωματωθούν στο ευρωπαϊκό χωροταξικό; Που όταν πληρώσουν το παράβολο θα νομιμοποιηθούν;
Πάντως δεξιοί κι αριστεροί φίλοι, μην πετροβολάτε τους Οικολόγους Πράσινους, για όλα αυτά. Διότι οι άσχετοι, που διαβάζουν κι ακούν τις απόψεις σας, τους μαθαίνουν γρηγορότερα. Πάρτε το χαμπάρι. Ο κόσμος έχει μπει σε τροχιά ενημέρωσης. Τα ΜΜΕ αναζητούν να μάθουν το μυστικό, που κρύβουν οι «άγνωστοι οικολόγοι» της διπλανής μας πόρτας. Η πληροφόρηση, τους βγάζει από την αφάνεια!
Εκτός αν έχετε πειστεί, ότι μ’ αυτή σας την επιθετική στάση, ντοπάρεται όλους εμάς, γιατί αξίζουμε καλύτερης προβολής.

Υστερόγραφο προς τους επαΐοντες ιστοριογράφους του «Άρδην». Είναι ψέμα, ότι την διχοτόμηση της Κύπρου, την επιτάχυναν οι εθνικιστές της ΕΟΚΑ Β’ του Σαμψών; Ποιος ήταν ο κρυφός ρόλος του Γεωρκάτζη; Γιατί με παπαρολογίες και τις κορώνες εθνικού μένους, εναντίον του προδότη Χριστόφια, δεν θα πάρουμε την Πόλη!

Μιχάλης Μιχελής